Dries op het spirituele pad

Dries en Jopi zijn tevreden

Wat een mooie dag; Jopi is in het land. Met mijn maatje, op enige afstand uiteraard, een flinke wandeling door het natuurpark gemaakt en duizend en een dingen besproken. We zijn allebei gezond en tot dusver onaangetast door dat kleine maar o zo actieve corona gastje.

En vergeet niet de gekte eromheen. Onze tuinen, de kelder, de zolder en de voorraad vitamines en toiletpapier zijn op orde maar dat virusgastje heeft nog geen pauze of einde aangekondigd.

We zijn het er dik over eens dat 'Choose to be calm and content' onze beste slogan aan het worden is.

We volgen weinig programma's en livestreams over wie wat denkt, zegt, voorspelt of iets bijzonders schrijft over het ronddwalen van dat gastje in de mensenwereld. Wie boos, teleurgesteld of verheugd is of wie besmeurd of geprezen wordt voor zijn daden.

We dienen onze krachten te sparen en weerstandsvermogen op peil te houden.

'Blijf bij jezelf' heeft dan in deze tijd een enorme waarde, is het niet?

Uitvoerig met Jopi gepraat over hoe je omgaat met dingen waar je geen invloed op hebt. Wat betekent vrijheid dan en in hoeverre ben ik verantwoordelijk voor mezelf, anderen en de wereld?

Waarom laat mijn beste Bon-Dieu dit allemaal gebeuren? Dit was waar Jopi mee kwam en het heeft me uit de droom geholpen van die Bon-Dieu alsmaar de schuld te kunnen geven van alle nare gebeurtenissen op aarde.

Als de Allerhoogste qua krachten en kwaliteiten, als de Ene die pure kennis bevat en altijd in een zielsbewuste lichtstaat verkeert, blijft hij eeuwig op de frequentie van universele liefde en harmonie. Vanuit deze frequentie is het onmogelijk om iets of iemand verdriet of pijn te geven.

Op aarde is de mens langzamerhand verstrikt geraakt in een materiële wereld en zichzelf gaan vereenzelvigen met zijn uiterlijke vorm van het lichaam. Heeft het bewustzijn een ziel, de bewoner van het lichaam te zijn, compleet vergeten. Stap voor stap is de mens van een staat van liefde en geweldloosheid betrokken geraakt bij het creëren van een wereld waarin vredeloosheid, macht en eigenbelang de boventoon voeren.

Dit brengt me terug bij mezelf. Okay, ik heb het vermogen van te denken zoals ik verkies, te doen en te zijn gekregen en ben dus zelf verantwoordelijk voor mijn persoonlijke doen en laten.

Het is een gewoonte geworden om de schuld voor je gevoelens en situatie bij een ander te leggen. Dries baalde zo toen Jopi plotseling naar familie in Belgie* ging.

Ik voelde me alleen en echt in de steek gelaten. Als ik nu terugkijk, begrijp ik dat hij me geen gezelschapsengel kon sturen en me stimuleerde mijn eigen kracht en kwaliteiten te ontplooien.

Boven het verlangen naar een knuffel uit te gaan is soms nog lastig en toch weet ik die gelukshormonen nu ook van binnen te ervaren tijdens een diep en liefdevol meditatief contact met die Vriend daarboven. Dat had ik nooit geloofd als ik het niet zelf had ervaren. Dank beste kameraad en die Vriend daarboven.

We nemen met een lach en knipoog afscheid van elkaar. Hou je goed! Jij ook!

Onafhankelijk en toch verbonden met elkaar. Dat voelt zo goed.

Zie * 'Dries is in z'n uppie' en 'Dries wacht op een engel'.

Dit is de laatste aflevering uit de serie over 'Dries op het spirituele pad'.

Dries laat zich niet op zijn kop zetten

Dries schudt zijn hoofd bij het horen en zien van zoveel menselijke wanorde en ellende. De wereld staat op zijn kop.

In alle onwetendheid besmet 'de moderne mens' zichzelf en ieder ander in zijn nabijheid of onderweg naar een plaats ergens op aarde met een virus.

Vervolgens start de zoektocht naar een remedie voor dit nauwelijks te stoppen besmettelijke gedrag van mensen. Huis, tuin en keuken hygiëne, stoppen met knuffelgedrag plus het mijden van werk-, vrije tijd settings en ontmoetingen heeft niet geleid tot een verbanning van het virus.

Ook hoorde ik met verwondering het Kamerdebat over de vaccinatiestart en zag ik de beelden van muiterij in het land van Trumpf op mijn scherm voorbijkomen.

Wat doe ik hiermee als gewone welwillende burger? Stelling nemen, dus voor of tegen zijn, brengt dat ons dichter bij elkaar en de oplossing? Een open gesprek aangaan met een andersdenkende kan dat nog? Of wordt er al snel gefoeterd of geduwd en gemept? Wat zijn dit voor manieren en tijden?

Dit allemaal overwegende kijkt Dries naar Dolmi die rustig zit te soezen in zijn mand. Die lieve trouwe viervoeter lijkt onaangetast door wat voor weer of wind om zich heen. Hij schudt gewoon de regendruppels van zich af.

Dat is een goede houding. Ik hoor maar hoor niet, laat het 't ene oor ingaan en het andere oor uitgaan. Zie dingen gebeuren en zie het niet. Spreek weinig en met respect. Dit lijkt me voorlopig de beste manier om met de chaos in het binnen- en buitenland van de mens om te gaan. We zijn toch gemaakt om in vrede en harmonie met elkaar te leven!

Ook andersdenkenden zijn mijn kameraden. Opgepast voor gevoelens van vijandschap. Die horen niét bij mij. Ik rek mijn hart vast wat op. Ieder mens denkt voortdurend iets. Laat ik een krachtige tegenwind van opbouwende gedachten produceren in deze onrustige tijden. Dat kan thuis vanaf mijn stoel.

Dries tikt Dolmi aan en samen maken ze een ommetje door de wijk voordat een nieuwe bui losbarst.

Dries is klaar voor het nieuwe jaar

Nog even volhouden. Ze zeggen het vaccin, de verlosser van 2021 komt eraan.

Elke dag ziet Dries dezelfde woorden langskomen; corona, vaccin, zorg en zorgen en ook vakantie, even weg om rust te ervaren.

Dries slaat de krant dicht. Weet je wat, ik kies er een uit om mee te nemen naar het nieuwe jaar en de rest zet ik bij de vuilnis van het oude jaar. Ik heb genoeg gehad van dat alles omhelzende virus in het nieuws.

Ik neem vakantie en rust in mijn bolletje mee. Wat ga ik ermee doen in 2021?

Kan ik nog zeggen; ik ga op vakantie naar Griekenland of Spanje, me amuseren in een mooie omgeving en zonnig klimaat. Nee toch? Dat was mooi en is geweest, een verleden tijd geworden. Beide zaken worden ook meer en meer realiteit in ons kikkerlandje. Denk aan die zomerse hittegolf! En ik besef er zijn nog vele mooie voor mij onbekende plaatsen in ons land.

Dus wat gaat vakantie voor mij/ de nieuwe mens in 2021 worden? Rust vinden binnenin en tevredenheid, een waarderen van wat dit leven mij geschonken heeft en nog aan geschenken en lessen te bieden heeft. De gewoonte bij me houden van het goede in ieder mens te zien.

Ik verwacht dat het funshoppen, het continu iets willen consumeren en wedijveren met anderen zichzelf zal opheffen. Dit is nog deel van de staart van het oude jaar. De pakketbezorgers kunnen om die lege verlangens te stillen, het gewenste nauwelijks meer op tijd aandragen. Zo krachtig is de hebzucht van 'de oude mens' uit 2020. Dit is absoluut een gevaarlijk virus!

Dit virus van hebzucht ga ik meehelpen te bestrijden door een hart tot hart verbinding te maken. De goedheid van mijn medemens, wie het ook is, in mijn vizier te houden en dat voelbaar te maken door mijn houding, blik en woorden. Een liefdevol gebaar, een blik van aandacht, een meewerkende houding en oprechte woorden. Ik weet zeker, 2021 wordt zo een prachtig jaar. Doe je mee?


Dries laat de zon schijnen

Ik zag het aankomen. De kerst en langer 'met de rolluiken dicht' ; bijna niemand mag meer op visite komen. Ik heb me al voorbereid en besloten de zon optimaal te laten schijnen, zelfs door de rolluiken heen.

Ik laat me door geen regeltje, hoe opperbest ook bedoeld voor de gezondheid van het Nederlandse volk tegenhouden. Elk spatje regen of een kiem van een donderwolk in mezelf heb ik gisteren opgeruimd.

Eerst heb ik me flink uitgeleefd bij het hout hakken in de tuin voor de open haard. Daarna in een avondlange zelfbeschouwing mijn stille verdriet van me afgeschreven en met een meditatie in de diepte van mijn hart gegaan totdat ik weer die kalme en vredige laag in mezelf kon voelen die bereid is te accepteren wat komt en het beste daarvan te zien en waarderen.

Tot slot een mail naar Jopie* verzonden. Mijn beste vriend, hoe is het met jou in het Belgische? Wil je s.v.p. onze hooggeëerde enige gast zijn een van de komende feestdagen? Natuurlijk volgens de laatste regels van het kabinet.

Ik weet zeker dat je gaat komen met een negatieve testuitslag op zak.

Voel me nu 'verlicht'. Fluitend de boodschappen gedaan bij de supermarkt om de hoek en zoveel mogelijk mensen vriendelijk toegeknikt.

Een praatje gemaakt met de bewaker bij de deur. Die man staat daar een groot deel van de dag in zijn eentje te koekeloeren.

We zijn allemaal zielen, willen in feite allemaal goed zijn en goed doen. Echter die test met dat hele kleine coronabeestje is voor veel mensen teveel.

Het duurt te lang voor de gewone mens, de jonge en oudere mens, de ondernemer, onderwijzer of zorgmedewerker.

'Chapeau!'** voor ieders uithoudingsvermogen en inventiviteit. Dat we het nog even vol mogen houden. In de geschiedenis van de mensheid hebben we voor hetere vuren gestaan. Mensen laat de zon van je humeur niet zakken en afpakken. Vergeet niet, jij en niemand anders bent de baas over je eigen gedachten en gevoelens. Alleen jij beleeft ze en kunt ze sturen.

Mijn opdracht is gericht te zijn op het licht van de zon. De duisternis van te balen en in woede te verzanden heb ik bewust achter me gelaten.

* Jopie en Dries kennen elkaar van de middelbare school en hebben hun vriendschap nieuw leven ingeblazen na een spontane ontmoeting in het park. Zie Ontmoeting in het Coronatijdperk Deel 1 t/m 21.

** 'Chapeau!' betekent: Petje af oftewel respect voor iemands inspanning.


Dries is liefdevol

Wat een misère! Ik brak per ongeluk de mooiste theepot van Mina. Ze was zo van streek: 'Jij denkt alleen maar aan jezelf. Waar is je liefde voor mij gebleven?'

Ik stootte de pot om in het voorbijgaan in de keuken. Gelukkig zat er geen hete thee in. Nu zit ik met twee soorten verdriet. Een gaat over de gebroken theepot. Al op internet gezocht naar een zusje van de pot die we al jaren hadden.

Het tweede verdriet raakt me het meest. Waar is mijn liefde gebleven?

Ik weet het ook niet. Ben ik het echt kwijt? Kan dat? Ben ik vooral bezig mezelf met al mijn plussen en minnen in liefde te omarmen? Ben ik vergeten andere mensen en speciaal Mina in mijn hart te houden?

Ze zeggen toch dat echte liefde van binnen naar buiten gaat. Ben aan het leren wie ik ben en wat mijn kwaliteiten zijn.

Mijn levenshouding is veel positiever dan vroeger. Ik accepteer en waardeer mezelf en anderen zoveel meer. Durf soms stiekem van binnen tegen mezelf te zeggen: Ik bén vrede en liefde. Ondanks zorgen, angsten en allerlei verlangens die me af en toe overspoelen.

Door positiever te denken heb ik kracht verzameld. Dat herwonnen zelfvertrouwen moet ik nu bewust uitdelen in de vorm van liefde naar Mina. Niet om haar gunstig te stemmen of mezelf op de borst te kloppen! Nee!

Ware liefde kent geen voorwaarden. Ik besef opnieuw dat liefde deel uitmaakt van mijzelf en in essentie van ieder mens.

Liefde blijft levend door het te laten stromen, het uit te delen door je houding, gezicht, woorden, gevoelens en bij alles wat je doet in het dagelijks leven.

Dat was ik helemaal vergeten. Zo ondergesneeuwd door die lawines van het nieuws. Zoals over die komende vaccins. Hoe zal dat allemaal verlopen?

Loslaten voor het moment. Mijn taak is liefdevol te zijn. Ik ben het en doe het, nu meteen! Die theepot scherven brengen geluk in ons huis!


Dries is rusteloos

Ik heb iets nodig maar weet niet wat. Voel me de hele dag al uit balans. Dries loopt te ijsberen in zijn woonkamer. Zal ik dit of zal ik dat doen...?

Wie kan ik in vertrouwen nemen, kan me een eerlijk advies geven over hoe om te gaan met zo'n rusteloosheid?

Het zal toch niet dat oude verlangen naar een tuinkip* zijn? Dat heb ik bewust en met mijn volle verstand afgesloten. Is er nog een ander verlangen in mijzelf? Dat ik gezond en gelukkig mag blijven. Dat wens ik ook ieder mens toe.

Zijn blik valt op een boek op zijn bureau 'The God experience' **. Laat ik dat eens openslaan. 'God heeft niets nodig, dus er is niets dat ik aan God kan geven. Echter, God houdt van een eerlijk, zuiver hart'.

Ik verzeker je, op dit moment is mijn hart een onrustig rommeltje. En mijn geest, die trekt gezichten naar me, alsof die me uitlacht! Wat staat er nog meer?

'Het beste ding dat ik kan doen voor God is goed te zorgen voor mijn geest en hart zodat ze vrij blijven van negatieve aspecten die me verbinden met verdriet'.

Ik besef dat ik de laatste dagen niet goed op mijn geest heb gelet. In mijn gedachten stapelt zich de ene zorg op de andere. Wat gaan we doen met de feestdagen? Normaliter is die tijd de kroon van het jaar voor ons samenzijn met familieleden en vele vrienden. Die kerstboom komt er sowieso. Maar aan wie kan ik, mag ik straks persoonlijk bij de boom een cadeautje geven? Aan maar 4 gasten? Nee toch!

Wat een idioot corona spel spelen we nu met zijn allen op aarde. Helaas is deze film echt. Dit had niemand van te voren kunnen bedenken.

Of God, wist jij het wel? 'Breng de energie van goedheid naar anderen' staat er op blz. 66. Dat kan ik inderdaad doen onder alle omstandigheden.

Dries begint zijn kalmte te hervinden. Hij merkt dat zijn geest zijn focus verlegt naar hoe goede gedachten te verspreiden. Hij gaat zitten bij het raam en ziet hoe mooi de vele gekleurde bladeren zijn tuin bedekken. Dan in stilte observeert hij zijn gedachten. Ze komen en gaan als zorgelijke wolken in de lucht. Nu hij ze observeert beginnen ze weg te drijven. Van binnen zegt Dries:

Ik richt mijn aandacht het liefste op vrede. Alsof een golf van vrede me overstroomt en in haar stroming de rommel van rusteloosheid van me wegneemt. Ik voel me rustiger worden. Op dit moment ervaar ik dat ik diep van binnen vrede ben. Ik laat de energie van vrede als een golf om de aarde gaan en omarm de mensheid en de natuur met heel veel liefde.

Dries heeft vandaag niets meer nodig. Hij dommelt tevreden weg in zijn stoel.

* Zie 'Dries wil een kip'.

** The God experience, return tot the source. Ken O'Donnell e.a. 2020


Dries wacht op een engel

Weet je wat 'mijn Jopi' antwoordde: Wat zijn je kwaliteiten? Om een passende engel te vinden, wil hij weten wat ik te bieden heb? Alsof het al niet erg genoeg is om je alleen te voelen.

Volgens mij begrijpt hij er niets van. Het was zo'n aardige schoolkameraad in zijn jonge jaren. Zo'n knetterventje dat snel op de barricade klom en zijn stem luid liet horen in de klas. En nu heeft hij me achtergelaten. Hij knarsetandt even om het te verwerken.

Wat doet dat gevoel van eenzaamheid met mij? Ben getrouwd met een aardige vrouw, heb een leuke speelse hond, prachtige succesvolle kids die wonen in het land van Trumpf en toch voel ik me af en toe zo alleen.

Wil even niet meer opstaan van dit bankje. Alles maar zo laten...

Dan herinnert Dries zich: Je bent een uniek en waardevol mens. Een prachtige ziel met aangeboren kwaliteiten. Niemand kan dat ooit van je afnemen. Laat die ziel van binnen weer sprankelen. Open je hart voor jezelf. Laat de liefde die je van binnen hebt tot leven komen. Jij hebt die innerlijke kracht van nature meegekregen*. Of wil jij je weer van anderen afhankelijk maken, het van anderen nemen? Kom, probeer het. Als je klaar bent om die engel te ontvangen, komt ie vanzelf langs.

Hij zit nog wat op het bankje in gesprek met dat mooiste deel van zichzelf. Diep van binnen ziet hij ineens: in feite is Jopi die engel. Hij was er altijd voor mij en hoorde al mijn wel en wee aan zonder oordeel. Soms wel twee keer per week. Hij is echt vriendelijk voor een medemens. Laat ik mijn hart oprekken en hem die missie naar België gunnen.

Dries staat met hernieuwde kracht op. Klopt wat stof van zich af. Klaar om zijn leven weer op te pakken. Hij knikt met veel liefde naar een voorbij strompelende bejaarde achter een rollator. Ik kan ook engel worden.... Fluitend loopt hij het park uit.

* Zie Ontmoeting in het Coronatijdperk Deel 21

(Dries is helemaal ontspannen en omringt met liefde, voelt in zijn hart hoe hij van nature 


Dries is in z'n uppie

Ja, daar zit ik dan op ons bankje in het park. De plek naast me is leeg. Die kameraad van een Jopi heeft de benen genomen naar familie in België. Naar ene Jacques en Genevieve. Jacques, een dierbare neef van hem was van de trap gevallen en flink gewond.

De zuiderburen zijn maar drie stappen weg zou je zeggen maar met dat zwevende coronadingetje in de lucht blijf ik toch liever in mijn eigen buurt.

Als Rutte of Hoekstra nou langs komen in hun dienstauto richting België, zeg ik natuurlijk geen nee. Een mondkapje heb ik altijd in mijn zak. Maar die twee zijn druk met toeteren en uitleggen in het Haagse. Dienen onder meer waarheidszieners op een afstand te houden.

Dolmi is vandaag niet mee. Ik kon het niet aan, dat vrolijke beest. Wil effe alleen zijn met dat nare gevoel van eenzaamheid. Ik had dat vroeger nooit. Soms heb ik het gevoel niet meer van nut te zijn voor de samenleving. Ook als 'jongere oudere' ben je niet meer van groot belang. Behalve als je de centjes laat rollen in de winkel. Overigens kan geen mens straks met die superrobots concurreren. Die hebben geen vakantie of salarisverhoging nodig. Valt er een uit elkaar dan zet je gewoon een andere robot in zijn plaats. Vakbonden enzo worden overbodig. Ik mis die solidariteit met elkaar, dat samen aan het werk gaan voor iets wat er toe doet. Poeh, een andere gedachte graag. Zeg geest van binnen, laat eens wat moois ontstaan in mij. Een traan zal ik als echte vent natuurlijk niet laten vallen.

Het volgende moment is er een vlaag van stilte, alsof de wind alles even laat verstommen en alle aandacht meeneemt naar een stilte om Dries heen.

Dries wrijft zachtjes over zijn ogen. Hee, zie ik Jopi daar bij die dikke boom staan?

Nee toch, ga ik op mijn ouwe dag ook tot die club van zieners behoren? Is het 'm nou wel of niet? Dries staat op en tuurt in de verte. He nee, 't is een ander.

Wat zou Jopi adviseren! Wees pro-actief. Niet bij de pakken neerzitten.

Ik ga Jopi een berichtje sturen: Ik mis je. Kom direct terug! Neee! Dat kun je niet vragen!Ben je nou een grote vent of niet? Flink zijn #

Laat ik het dan zo formuleren: Zeg tegen die Bon Dieu dat ie me een gezelschapsengel stuurt enne ... liefst meteen.

Dries staat op en tikt tegen zijn pet. Genoeg gemijmerd vandaag. Zegt zachtjes van binnen: Doe er wat aan mijn Bon Dieu, jij bent mijn grote vriend! Met grote passen snelt hij huiswaarts.


Dries laat arrogante baasjes gaan

In plaats van te vechten, heb jezelf lief. Deze gedachte komt nu zo vaak in mij omhoog dat ik er wel naar moet kijken.

Ben toch wel geschrokken van mezelf. Dat ik de gedachte 'ik ben lief' niet kon accepteren omdat ik voelde, ik wil me afreageren, ik wil BOE kunnen roepen. Kunnen schelden, al is het maar tegen mezelf. Tegen een boom kunnen schoppen. Vergeef me beste boom. Ik ben dan niet mezelf.

Dries doe dat masker van onvrede af!

Hoe komt dat toch? Wat doet ontevredenheid met een mens? Wat een pijnlijke zaak. Ik wil uit die verstikkende koker, die innerlijke gevangenschap. Ik besef dat het oude ingesleten gedachten en gedragspatronen kunnen zijn. Dat hoort toch niet meer bij wijze Dries!

Ik heb een verstand gekregen om te kunnen zien of ik voor liefde, vrede of boosheid ga. Dat was me effe weggeglipt, dat ik kan kiezen. Zo onder invloed van die vernietigende alles opslurpende energie van onvrede en boosheid.

Zeker met dat alomtegenwoordige coronadingetje in den lande, wil ik me niet angstig of boos laten maken. Geduldig tolereren dat families een winkel bestormen. De tienerkids toeren rond door de rijen met hun winkelwagentje. Ze hebben goed begrepen dat iedereen een wagentje moet hebben. Dat is een groots begin. De mama's blokkeren de toegang tot de gekoelde waren, druk in gesprek wat het menu van de dag zal worden. Joh, wat maakt het uit, dan maar geen toetje vandaag voor jou. Je kreeg in je jeugd zelfs 2 toetjes op een feestdag. Dus buikje heeft al veel genoten.

Leg thuis voor alle zekerheid mijn hart even aan een infuus om te herstellen van mogelijk ongenoegen. Egotripper ten top kan nog onder de oppervlakte zitten. Ik kreeg gedurende mijn leven 'liefde' voor het strijden, me te willen bewijzen ten koste van de buren of wie me in mijn ogen ook maar onrecht aandeed.

Ja dat arrogante baasje van binnen lijkt zo aantrekkelijk door zijn verbaal krachtvertoon en uiterlijke show. Is dat de voeding die ik echt nodig heb?

Nee toch! Geen rommel meer in mijn hart. Geeft me geen blijdschap en zekerheid meer.

Ik heb het gevonden; ik accepteer mezelf zoals ik ben in al mijn plussen en minnen. He, he er komt rust in de binnentent van mijn hart. Ik ben o.k. maar... Spreek op! Ik focus me het liefst op die positieve zijde, dat is mijn training van alledag. Dat ben ik echt en wil ik sterk maken.

Ajuu, paraplu, met ingang van... Nu. Heerlijk zo'n opgeruimd hart.


Dries wil een kip

Dries wil al jaren een kip in de tuin. Wat blijkt nu? Sinds het corona virus bij ons is geland, gaan de huis- of hobbykippen massaal van de hand.

Dit lees ik in de krant. Een paginabreed artikel.

IK WIL OOK KIPPEN. Meteen komt Dries in actie om zijn droom werkelijkheid te maken.

Een kippenboer gebeld en nog een en nog een. Uitverkocht meneer. U bent te laat meneer. Iedereen wil kippen! Eén boer kon ze mogelijk over 6 weken leveren. Op voorwaarde dat u minimaal 3 kippen neemt, want het zijn gezelschapsdieren. Hallo! Is de klant nog koning?

Ik begint te twijfelen over mijn droom. Maximaal 2 kippen had ik in gedachten. Mina is niet zo enthousiast, ze wil liever rust in de tuin. Ze vroeg zelfs of ik kan mediteren met dat gekakel om me heen. Zal Dolmi met de kippen overweg kunnen?

Weet je wat? Morgen spreek ik mijn kleinzoon via skype. Dat jochie woont in het land van Trumpf. Die weet vast raad, opgroeiende in een land vol politieke aardverschuivingen.

Hij reageert onomwonden op het plan van Dries: Opa, wat gaat het je kosten? Geen flauw idee. Het is bedoeld als hobby.

Hoeveel levensgeluk ontvang je door die kippen in je achtertuin? Tja, het is een oud verlangen, het lijkt me wel aardig zoiets om handen te hebben. De kippenren kan ik zelf bouwen. De eitjes lust ik niet. Geef ik cadeau aan de voedselbank.

Het joch concludeert: je bent niet goed geïnformeerd, niet helder over de kosten en het effect voor jezelf en oma. Noch vastbesloten, dus... NIET DOEN!

Je hebt al een knuffelhond! Snotterbel zegt ook nog: Ik heb nog nooit gehoord van een yogi met kippen. Een stralende yogi als jij heeft toch geen kippen nodig.

Dries voelt zich volledig in zijn hemd gezet. Het jochie is behoorlijk verbaal getraind. Petje af en gauw het gesprek beëindigd.

Toch voel ik me opgelucht en vrij. Dat kippentrio laat ik aan een ander over. Hij heeft gelijk. Waarom zou ik me hechten aan een kip? Dat is niets voor mij. Bovendien heb ik die zielenpijn* van het je hechten en dan vol verlangen te zijn al een keer meegemaakt toen Dolmi bij ons kwam wonen. Punt erachter.

De volgende dag loop ik de Boerenbondwinkel binnen om wat te kopen voor de tuin. Wat zie ik bij binnenkomst op het prikbord hangen? "Raskippen te koop. Directe levering aan huis". Met opgeheven hoofd loopt Dries voorbij en weigert er nog een gedachte aan te wijden.

* Zie 'Ontmoeting in het Coronatijdperk' DEEL 21.


Dries eet gezond

Meditatie verandert je patroon van denken. Dat las ik in een vrouwentijdschrift van Mina. Geleerde mensen over de hele wereld vinden dat meditatie een gunstig effect heeft op het welzijn van de mens. In plaats van je over je dagelijkse ditjes en datjes op te winden, neem eens wat tijd en ga dieper naar de kern van jezelf waar er rust en stilte is.

Je verbindt je met het beste van jezelf en natuurlijke kwaliteiten van goedheid komen naar boven. Nou komt ie: Vul je geest met gedachten die gezond en voedzaam zijn. Effe stoppen, welke gedachten maken mijn geest blij?

Als kind kickte ik op de gedachte dat we op feestdagen twee toetjes kregen na het diner. Want door de week kregen we geen toetjes. Nu is alles wat een mens wil eten voor de meeste Nederlanders iedere dag voorradig. Enfin ze zullen nu geen gedachte aan toetjes of Fairtrade 90+ chocolade bedoelen. Dat lust ik wel elke week.

Durf iets moois te bedenken. Welke gedachte maakt me mooi en sterk en zit vol mineralen?

'Ik ben lief' komt op. Mmmm.. die gedachte bewaar ik voor later want ik word er onrustig van. Ik heb nog teveel verbinding met niet lief zijn, me af willen reageren.

Wat vind je dan van 'Ik ben eeuwig'. Ja stop, dat boeit me. Geest wil je hem ook? Ja lekker voedzaam en nog van alles te verkennen! Ben ik even zoet mee.

Ik de ziel ben er altijd. Ik kan niet sterven omdat ik lichtenergie ben dat bewustzijn heeft. Bewuste energie houdt nooit op te bestaan. Daar ga ik in het park over mijmeren.

Fascinerend zeg, dat ik er altijd ben. Nu speel ik als ziel de rol van het leven van Dries en hierna neem ik weer geboorte in een ander menselijk lichaam. Welke naam en welk leven zou ik mezelf toewensen? Daar moet ik nu aan werken. Dat wordt mijn nieuwe levensdoel.

'Ik ben eeuwig' . Wist je dat? Dit is van toepassing op alle mensen. Ga me niet meer druk maken over een chique begrafenis. Daarna kom ik toch weer langs in een ander body.

Ik hang het met een briefje op de wc: Ik ben eeuwig en jij ook. Eens kijken of Mina reageert.

Ik de acteur in Dries en de geest worden zo langzamerhand kameraden, we krijgen plezier in dat gezonde gedachtespel. Joepie!


Dries de onderzoeker

'De menselijke ziel is niet God'. Mee eens, daar kan ik een boekje over vol schrijven. Te beginnen bij mezelf, wat ik al niet heb beleefd en doorstaan. Dat zou je geen God willen aandoen. Twaalf ambachten en dertien ongelukken en toch had ik 'zwaluwen op het dak'*.

Wat kenmerkt die ziel die God wordt genoemd dan wel? Als enige ziel blijft hij onstoffelijk en ongelimiteerd in zijn vermogen tot goedheid.

Dries leest voor uit The God experience**: Hij is boven verandering uit en daardoor continu in zijn spirituele kracht. Bladert verder in het boekje. Nog meer? We weten intuïtief dat God bestaat om ons te helpen. Dat raakt mijn hart. Dat heb ik van binnen altijd geweten maar nooit iets mee gedaan. Zo afgeleid door alle avonturen in leven.

Ik ken niemand die onbeperkt kan geven of altijd aardig, oprecht en wijs is. Die onbeperkt kan doorgaan met zijn werk. In de krant las ik dat burn out de nr.1 beroepsziekte van Nederland is. Zoveel stress en hoge werkdruk heerst er in ons landje.

Die God ziel is een superpersoonlijkheid die 'zijn handjes' kan laten wapperen met goedheid. Daar wil ik wel dichtbij komen. Ik heb nog een heleboel dingen te doen.

Zou die Bon Dieu nooit boos of moe worden als hij naar dat gedoe van ons mensen en dat geruzie op aarde kijkt? Al die agressieve jongeren die zich tekort gedaan voelen en er maar lekker op los rammen, nu die gast van dat virus nog bij ons logeert.

Waarom laat die Bon Dieu, zo noem ik hem het liefste in mijn hart, ons zo lijden? Daar ga ik Jopi over bellen. Die zit in quarantaine omdat hij op een verjaardag van een familielid was wiens zoon positief getest is. Zo zie je maar weer hoe wij allemaal met elkaar verbonden zijn. Of je het wilt of niet!

* Volksgeloof dat zwaluwen geluk brengen op de plaats waar zij zich nestelen.

** The God experience, return to the source/ 2020/ Ken O'Donnell e.a.